Het veilig houden van infrarode verwarmers in de badkamer (en droog houden)
Badkamers zijn in feite een nachtmerrie voor elektronische apparaten. Door de stoom en het constante spatten van water is er overal vocht. Het probleem is dat water altijd een weg vindt om ergens terecht te komen waar het niet thuishoort. Hierdoor kan een prima isolatielaag worden omgezet in een route voor elektriciteit. Wanneer je een infrarood-handdoekrooster maakt, kun je niet zomaar hopen dat de isolatie het wel gaat houden. De isolatie moet echt waterdicht zijn, anders kunnen er kortsluitingen optreden en hebben klanten te maken met problemen.
Omgaan met vocht
Ik maak me veel zorgen over de kwartsbekleding en de plekken waar de draden verbonden zijn. In een vochtige badkamer kan één druppel water al voldoende zijn om een verbinding tussen de elektrische contactpunten en het metalen frame van het rooster te veroorzaken. Dat leidt tot problemen.
Om dit te voorkomen, gebruiken we keramische isolatoren met een hoge temperatuurbestendigheid aan de uiteinden van de lampen. Deze isolatoren werken goed, omdat ze zich niks aantrekken van vocht. Ze zorgen er namelijk voor dat de elektriciteit op de juiste plek blijft. Je moet ook goed opletten op de ‘creepage distance’. Je moet ervoor zorgen dat de afstand die de elektriciteit moet afleggen om een vonk te veroorzaken lang genoeg is, zodat dit niet gebeurt.
Voorkomen van lekkages
Het probleem is vaak de plek waar de draden met de lamp worden verbonden. Dat is meestal het zwakke punt.
We nemen hier geen risico’s. We gebruiken afgesloten connectors of hitte-afschuimende buizen met een kleverige laag, zodat vocht niet naar binnen kan dringen. Als er water in deze verbindingen komt, kan dat de contactpunten beschadigen en tot kortsluitingen leiden. En de voedingsbron? Die zit in een behuizing met een IP-classificatie. Geen uitzonderingen.
Het probleem van de warmte
Hier wordt het lastig. Infraroodlampen met een hoge vermogenssterkte worden ontzettend heet. Als je ze bedekt met dik isolatiemateriaal om ze ‘veilig’ te maken, houd je al die warmte vast. Na verloop van tijd oververhitten de contactpunten en brandt de lamp veel eerder uit.
Het is een kwestie van balans. Je hebt voldoende isolatie nodig om te voorkomen dat er stroom lekt – anders zal de GFCI-afsluiter elke vijf minuten inschakelen – maar je hebt ook voldoende ruimte nodig zodat de behuizing niet smelt.
En natuurlijk maken we altijd contact met de aarde. Dat is de laatste verdedigingslinie, en ook de belangrijkste.