چرا از فرهای قدیمی به جای آنها از لامپهای مادون قرمز استفاده میکنیم؟ بیشتر کارگاههای تولید چوب، هنوز هم از روشهای قدیمی برای خشک کردن رنگهای چوب استفاده میکنند؛ یعنی با گرم کردن هوا، سعی میکنند حلالهای موجود در رنگ را از روی سطح چوب خارج کنند. این روش کند و ناکارآمد است. اگر تا به حال در کارگاه کار کرده باشید، حتماً آن بوی نامطبوع را میشناسید؛ آن مواد شیمیایی موجود در هوا… ما به جای آن، از لامپهای مادون قرمز استفاده میکنیم؛ این روش کاملاً متفاوت است. در این روش، به جای گرم کردن هوای اطراف چوب، انرژی مستقیماً از میان رنگ عبور کرده و چوب را گرم میکند؛ در نتیجه حلالها از داخل چوب خارج میشوند. این روش کاملاً منطقی است. مشکل این مواد شیمیایی این است که معمولاً زمانی که فرآیند تبخیر کند باشد، مقدار آنها افزایش مییابد. اما با استفاده از لامپهای مادون قرمز، انرژی مستقیماً به رنگ وارد شده و باعث میشود تبخیر سریعتر انجام شود. حلالها یا در جای خود باقی میمانند یا در یک بازه زمانی مشخص تبخیر میشوند. علاوه بر این، دیگر نیازی نیست از فرهای بزرگی که با گاز کار میکنند، استفاده کنیم؛ چون این فرها کل کارگاه را به یک سونا تبدیل میکنند. این روش، روشی پاکتر برای کار کردن است. حالا درباره هزینههای انرژی صحبت کنیم… فرهای قدیمی، مصرف انرژی زیادی دارند؛ برای رساندن دمای آنها به حد مورد نظر، باید ساعتها زمان صرف گرم کردن آنها کنید. اما لامپهای مادون قرمز، در عرض چند ثانیه روشن میشوند؛ میتوانید آنها را در هر زمانی روشن یا خاموش کنید. دیگر نیازی نیست انرژی را برای گرم کردن دیوارههای فر هدر دهید؛ انرژی مستقیماً به چوب منتقل میشود. اما باید بدانید که این روش، جادویی نیست؛ نیاز به یادگیری کمی وجود دارد. اگر فقط توان لامپها را افزایش دهید و سرعت نوار حمل و نقل را همانطور حفظ کنید، مشکلات زیادی خواهید داشت؛ چوبها ممکن است سوخته شوند یا سطح آنها دارای بافت ناخوشایندی شود. باید فاصله لامپها و سرعت نوار حمل و نقل را به درستی تنظیم کنید تا تعادل حرارتی برقرار شود. همچنین، نباید فراموش کرد که در انتهای خط، منطقه خنککننده نیز وجود دارد؛ اگر این منطقه به درستی تنظیم نشود، قطعات چوب ممکن است تغییر شکل دهند. برای رسیدن به نتیجه بهتر، نیاز به تنظیمات کمی وجود دارد؛ اما وقتی که این کار انجام شد، دیگر هرگز نخواهید به فرهای قدیمی برگردید.